Hikaye

Şemsiyenin Ortası

Sağanak bir yağmurda Onur, kız kardeşi Eylül'le eve dönerken poşetlerine sarılıp saçak altında bekleyen Nadir Amca'yı görür. Elindeki mavi şemsiye üç kişiye yeter mi, yoksa birinin omzu ıslanacak mıdır?

Masalcım
5-9 yaş
1 dk
1:25 dk
Onur ve Eylül Nadir amcayla şemsiyesini paylaşıyor

Sesli Dinle

Hikayeyi sesli olarak dinleyebilirsiniz

Hikayeyi Oku

Hikayenin tam metni

Yağmur birden hızlanınca Onur şemsiyeyi iki eliyle sıkı sıkı tuttu. Yedi yaşındaki Onur, sarı yağmurluğunun kapüşonunu düzeltip kırmızı çizmeleriyle su birikintilerinin arasından ilerledi. Elindeki büyük mavi şemsiye tam ortadaydı. Bezine vuran damlalar davul gibi tıpırdıyordu. Küçük kız kardeşi Eylül elini tuttu.

Kaldırımın kenarında yaşlı komşuları Nadir Amca, iki dolu poşetle saçakların altında bekliyordu. Poşetlerden birinin kâğıdı yağmurdan yumuşamıştı. Nadir Amca başını eğdi.

"Şemsiyemi evde unutmuşum," dedi.

Onur birikintilere baktı, sonra poşetlere göz gezdirdi. Bir adım geri çekildi. Mavi şemsiyeyi tutan kolunu yukarı kaldırıp poşetlerin üstüne doğru eğdi.

"Gel Nadir Amca," dedi. "Buradan birlikte geçelim."

Eylül ağabeyine iyice sokuldu. Onur üçünü de şemsiyenin altında tutmak için kolunu daha yukarı kaldırdı. Omzuna soğuk su sızdı. Adımları yavaşladı. Kırmızı çizmelerin altında su şapırdadı.

"Biraz daha yaklaşalım," dedi Onur.

Üçü küçük adımlarla apartman kapısına ulaştı. Onur'un bir omzu sırılsıklamdı. Nadir Amca'nın poşetindeki ekmek hâlâ sıcaktı. Merdiven başında üçü birden güldü, sıcak ekmek kokusu bütün binaya yayıldı.

Bu içerik hakkında

İşlediği konu

Bu içeriği kim hazırladı?

Ahmet Güleş

Kurucu ve Editör

Yayın: 03.09.2026

Metin bir kategori yönergesine göre planlanır, yapay zekâ desteğiyle yazılır ve yayına alınmadan önce editör tarafından okunur. Nasıl hazırlıyoruz?